دوران پساانتخابات

نویسنده : ابوالفضل عباسی(ورودی ۱۳۹۵ اقتصاد انرژی)
کلمات کلیدی : انتخابات,اصلاحات,اعتدال
چکیده : تحلیلی پیرامون استراتژی گروه ها در انتخابات 96 و پس از آن
انتخابات 96 تمام شد و حسن روحانی برای یک دوره ی 4 ساله ی دیگر رأی آورد. این چهار سال دوره ی آخر ریاست جمهوری روحانی است. مهم ترین استراتژی روحانی برای پیروزی در انتخابات اخیر تقویت شکاف های اجتماعی و ایجاد دوقطبی بین گروه های جامعه، به منظور رقیب هراسی و کشاندن طرفداران خود پای صندوق های رأی بود. از جمله ی این دوقطبی ها می توان به شکاف حاکمیت-ملت، شکاف های مذهبی، شکاف های قومیتی، دوگانه ی موافقان و مخالفان کنسرت و شادی و... اشاره کرد. اما همان طور که در سرمقاله ی شماره قبلی اشاره شد، بخشی از استراتژی روحانی بر مبنای جذب رأی طیف اپوزیسیون قرار داشت. بر این مبنا برخی از اظهارنظرها توسط وی و طرفدارانش در دوران انتخابات ابراز شد که مشخصاً توسط مشاوران اصلاح طلب وی تئوریزه می شد. اصلاح طلبان که به علت عملکرد فاجعه آمیز دولت اصلاحات و سران فتنه 88، هم اکنون در سپهر سیاسی کشور جایی نداشته و جدی گرفته نمی شوند، خود را مجبور به حمایت از حسن روحانی می بینند تا شاید بتوانند از این راه دوباره به عنوان یک جریان سیاسی مطرح در مسائل کشور دخالت نمایند. ایشان اعتدال را به مثابه دستاویزی برای تولد دوباره می دانند، وگرنه قطعاً آن کسانی که روزی شعار «عبور از هاشمی» را مطرح کردند به «روحانی» نیز راضی نخواهند شد.
مشاهده و تحلیل عملکرد اعتدالیون و اصلاحاتی ها در صحنه ی انتخابات 96 نشان از تکرار اشتباهات گذشته توسط ایشان دارد. تقویت گسل های اجتماعی اگر چه ممکن است در کوتاه مدت آورده ی اندک سیاسی همچون پیروزی در یک انتخابات داشته باشد، اما در بلندمدت به ضرر آن جریان سیاسی است که می خواهد همواره در کشور فعالیت سیاسی جدی نماید. تقویت شکاف های اجتماعی قبل از انتخابات اگرچه موجب تقویت و تحریک موتور رأی اعتدالیون می شد، اما پس از انتخابات شرایطی را به وجود می آورد که کنترل آن برای دولت مستقر مشکل خواهد گشت. ادامه این روند موجب ایجاد گسل های اجتماعی و فراگیری بحران در کشور خواهد شد. بنابراین، این نظریه همان طور که برای دولت دوم خرداد به نتیجه ی مطلوب نرسید برای دولت جدید نیز ثمری نخواهد داشت. لذا علیرغم القای اصلاح طلبان به روحانی برای پیگیری شکاف سازی و بحران زیستی، در دوره ی پساانتخابات، و هم چنین در بلندمدت بیش ترین ضرر سیاسی متوجه اعتدال خواهد شد و روند تغییر از اعتدال به اصلاحات تسهیل خواهد گشت. چرا که بحران زیستی و شکاف سازی از مشخصه های اصلاحات است.
در چنین شرایطی، بیان سخنانی ضد سپاه پاسداران، بیان سخنان مبهم در مورد مشروعیت نظام سیاسی و سپس اصلاح آن، تولید فضای مسموم رسانه ای علیه منتقدان، نگاه قومیتی به مردم و ... چیزی جز ناپایداری و تزلزل پایه های دولت جدید را فراهم نخواهد نمود. باید صبر کرد و دید که روحانی چه مسیری را برای خود انتخاب می کند.

شناسنامه نشریه