به سامانه سند(سامانه نشریات دانشجویی دانشگاه فردوسی مشهد) خوش آمدید

نمره ندی، نمره نمی‌بینی

نویسنده : امیرحسین سبزبان
چکیده : نگاهی به رخدادی اجباری به نام ارزشیابی اساتید از دید دانشجویی
مثل همیشه ساعت‌های بیکاریِ بین کلاس‌ها با بچه‌ها نشستیم توی تریا و بحث‌های سیاسی و اجتماعی و خلاصه هر چیزی که بشه واسش بحث کرد با چهار نفر.
همه درگیر بحث بودیم که یکی از بچه‌ها گفت راستی یادتون نره ارزشیابی اساتید! همین یک جمله کافی بود تا موضوع بحث جدیدمون مشخص بشه.
چهره‌های درهم‌رفته‌ی بچه‌ها بعد از شنیدن این جمله نشون میداد انگار کسی از این ارزشیابی‌ها، دل خوشی نداره!
علی که از بقیه‌ی بچه‌ها مشغول‌تر و گرفتاری‌هاش بیشتره با عصبانیت میگه: ای بابا! اسیر شدیم به خدا، کی حوصله داره بره باز دو ساعت ارزیابی کنه و آخر با لبخندی زیر زیرکانه میگه: بچه‌ها مثل قبل خودتون برام ارزیابی رو انجام بدید دیگه! رمز پرتالم رو که دارید!
حسین میگه: آخرش که چی؟ این همه ارزیابی!؟ چی دیدیم از این ارزیابی ها؟!
اصلا چرا این ارزیابی‌ها باید اجباری باشه و اگر کسی ارزیابی رو انجام نده نمیتونه نمره هاش رو تو پرتال ببینه؟! خوب همین میشه ک مثل علی باید فقط براشون هرجور شده پر کنیم.
جلیل خنده‌ای به تمسخر میزنه و میگه: کاش ارزیابی نمره‌های ما هم کَفِش ١٢ بود...
این‌جوری دیگه خیالمون راحت و آسوده بود از هفت عالم. آخه وقتی این‌ها میگن حداقل نمره ١٢باشه از ٢٠، مگه نه این‌که اگه حتی نمره ١٢ رو به استادی بدیم یعنی ٦٠%‏ با عملکرد اون استاد موافقیم اما حالا نمیشه واقعا یک استاد پیدا بشه که بالای ٥٠%‏ ضعف داشته باشه!؟ این هم از عجایبه!
من همینجور که دارم به حرفای بچه‌ها فکر می‌کنم، میگم : خب واقعا نمود این ارزیابی‌ها چی بوده تا الان!؟
استادایی که نمره‌های بالایی کسب نکردن تو ارزیابی چرا ساعت تدریسشون کم نمیشه!؟ چرا هیچ تغییر در رویه‌ی آموزشی و عملکرد اساتید دیده نمیشه!؟
اصلا کسی توجه میکنه به این ارزیابی ها؟!
حسین میگه: توقعت چقدر بالاست! مگه یادت نیست ترم قبل همه بچه‌های ما و گروه‌های دیگه اومدن و یک طومار برای اعتراض به استاد و نحوه عملکردش امضا شد و برای آموزش فرستادیم، خب دیدی که آخرش چی شد!
آخرش شد هیچی...
واقعا چرا باید این شکل باشه؟ ارزیابی بهتر نیست به‌جای اجباری بودن که نتایج غیرواقعی و بی‌اعتبار زیادی به همراه داره، اختیاری باشه؟
شاید تعداد کمتری شرکت کنند اما براساس واقعیت‌ها و حقایق نظرشون رو ثبت کنند تا نظری که تنها برای پرکردن فرم باشه برای حذف نشدن نمره‌ها از روی پرتال، تاثیرگذار نباشه!
سجاد در آخر میخنده و میگه چرا بحث الکی می‌کنید باهم!؟
این یک فرصت هست برای هممون که بشه این آخر ترمی تو دل استاد جا بشیم!
چون چهره‌های همه‌ی ما با تعجب عمیقی عجین شده، قبل از این‌که این سوال بخواد از طرف ما مطرح بشه ک یعنی چی؟! منظورت چیه!؟ خود به خود سجاد رو واداشت ک ادامه بده!
چرا تعجب کردید!؟ خیلی راحت میرید داخل پرتال و به اساتید از بالا تا پایین نمره ١٨ تا ٢٠ اختصاص میدید و در آخر هم با ذکر نام و شماره دانشجویی برای استادتون ارسال میکنید!
خب حالا با خودم فکر می‌کنم که اگر بنا شد که این نواقص از طرف دانشگاه در ارزیابی اساتید برطرف بشه، خب حالا با افکار از این دست سجاد و سجادها چه باید کرد؟

ورود کاربر

درصورتیکه از اعضای دانشگاه فردوسی مشهد می باشید، برای ورود به سایت از شناسه پرتال دانشگاهی خود (پویا) استفاده نمایید

khane ma


robatt

خانه نشریات اسپانسر نشریات

sanad1

601369
امروز
دیروز
این هفته
هفته گذشته
این ماه
ماه گذشته
تمام بازدیدها
۷۹۱
۱۵۹۴
۴۴۰۲
۷۳۲۱
۲۸۵۹۷
۲۸۹۲۴
۶۰۱۳۶۹

افراد آنلاین

ما 36 مهمان و 0 عضو آنلاین داریم