به سامانه سند(سامانه نشریات دانشجویی دانشگاه فردوسی مشهد) خوش آمدید

ارزشیابی اجباری

نویسنده : مریم حلاج
کلمات کلیدی : آزادی,نظرسنجی,نمره,اساتید,اجبار,حقوق دانشجو,تاثیر ارزیابی,پرتال,ارزشیابی,قدرت انتخاب,ضعف تدریس,اختیار,آخر ترم,حداقل 12,چُماق
چکیده : یک موضوع مهم و کاربردی در هر مجموعه‌ای، بالابودن میزان صبر و انتقادپذیری مسئولان آن است و مهم‌تر از آن، تلاش برای رفع مشکلات احتمالی و توجه سازنده به پیشنهادهایی است که ارائه می‌شود.
یک موضوع مهم و کاربردی در هر مجموعه‌ای، بالابودن میزان صبر و انتقادپذیری مسئولان آن است و مهم‌تر از آن، تلاش برای رفع مشکلات احتمالی و توجه سازنده به پیشنهادهایی است که ارائه می‌شود.
بدیهی است که مجموعه تأثیرگذاری هم‌چون دانشگاه فردوسی از این دایره بیرون نبوده و شرایط امر خطیر ارزشیابی، پیشنهاد و انتقاد از کادر آموزشی را برای دانشجویان فراهم می‌کند.
اما به جرئت می‌توان گفت «مشکل» زمانی آغاز می‌گردد که نظرسنجی اجباری می‌شود و عدم شرکت در آن مجازات دارد. حالا نه این‌که با چُماق بیایند بالای سر دانشجو که چرا در ارزشیابی اساتید شرکت نکرده‌ای؛ ولی، تنبیه سیستمیِ ندیدن نمرات تا زمان قطعی شدن، خودش مصیبت عظمایی برای دل‌های پُراسترس دانشجویان در ایام پسا امتحان محسوب می‌شود.
برای سؤال چرا اجبار، پاسخ می‌شنویم که این نظرسنجی مهم و مؤثر است و البته آمار هم منتشر می‌شود که در فلان نیم‌سال تحصیلی این میزان نامه تشویقی و تذکر فرستادیم و از این قبیل موارد؛ اما چرا آثار آن‌ها بر عملکرد استادان گرامی دیده نمی‌شود و همه‌چیز فقط روی کاغذ قشنگ است؟!
ارزشیابی سیستمی که هیچ! چهره به چهره و محترمانه با استاد انتقاد را مطرح می‌کنی و می‌پذیرد که با این شیوه تدریس بازدهی پایین است؛ اما خیلی واضح هم می‌فرمایند قصد تغییر آن ‌را ندارند!
همین موارد را می‌بینیم که وقتی از روی اجبار فرم را تکمیل می‌کنیم، با همه‌ی وجود گزینه «تأثیر ندارد» را انتخاب می‌کنیم به امید این‌که صدایمان رساتر به گوش شنوندگان برسد؛ و انکار نمی‌کنیم وجود استادانی را که در روند کلاس‌ها، به افرادی که انتقاد سازنده داشته باشند نمره هم هدیه می‌دهند:)
اما جالب‌تر این‌که کم‌ترین نمره‌ی ارزیابی 12 است. خب چرا 10 نباشد؟! یا 9.75 که معدل هم خیلی پایین نیاید!
کلام را خلاصه کنم. این ارزشیابی زورکی با آن عواقب عدم شرکت، نتیجه‌ی واقعی و قابل استفاده ندارد. شاید اگر به‌ جای روش‌های تهدیدی و تنبیهی برای شرکت در این نظرسنجی از روش‌های تشویقی و امتیازی استفاده می‌شد، شاهد نتیجه‌ی بهتر و قابل قبول‌تری بودیم و دانشجویان رغبت بیشتری نشان می‌دادند.
روش‌هایی که هیچ هزینه‌ای برای دانشگاه ایجاد نمی‌کنند ولی تنوع دارند و دل‌نشین‌تر از تهدید هستند.
مثلا میان افرادی که در ارزشیابی شرکت کرده‌اند قرعه‌کشی برگزار شود و به برندگان امکان امانت‌گرفتن تعداد بیشتری کتاب از کتابخانه برای یک ترم داده شود یا امکان یک‌بار استفاده رایگان از خدمات مجموعه‌های ورزشی دانشگاه مثل استخر فراهم شود یا مزایایی مشابه این‌ها که مسئولان تصمیم‌گیرنده بهتر اطلاع دارند.
به امید پیشرفت علم و دانش و بهبود وضعیت آموزشی دانشگاه‌های کشور.

ورود کاربر

درصورتیکه از اعضای دانشگاه فردوسی مشهد می باشید، برای ورود به سایت از شناسه پرتال دانشگاهی خود (پویا) استفاده نمایید

khane ma


robatt

خانه نشریات اسپانسر نشریات

sanad1

600784
امروز
دیروز
این هفته
هفته گذشته
این ماه
ماه گذشته
تمام بازدیدها
۲۰۶
۱۵۹۴
۳۸۱۷
۷۳۲۱
۲۸۰۱۲
۲۸۹۲۴
۶۰۰۷۸۴

افراد آنلاین

ما 120 مهمان و 0 عضو آنلاین داریم