امید به جوانان؛ دشمنی با سلطه گری

چکیده : امید به جوانان؛
دشمنی با سلطه گری
بدون مقدمه به اصل موضوع میپردازم؛ صفحه ی روزنامه را روی میز قرار میدهم، خودکار قرمز را دستم میگیرم و طبق عادت، شروع به خواندن بیانات رهبری میکنم. اولین نکته ای که توجهم را جلب میکند، مقایسه ی 13 آبان های سال 43، 57 و 58 با یکدیگر است. ایشان با اشاره به اینکه، این سه حادثه در سال های مختلف، هرکدام به نحوی مرتبط ا آمریکاست، فرمودند «حادثه ی اول، در سال 43، مربوط به تبعید امام خمینی در پی اعتراض شان به قانون کاپیتولاسیون بود. حادثه ی دوم، به کشتار دانش آموزان و نوجوانان به دست رژیم آمریکایی پهلوی در سال 57 مربوط میشود و سومین حادثه، مرتبط با سفارت آمریکاست که توسط دانشجویان تسخیر شد.»
با خواندن این بخش از سخنان ایشان، در ذهنم به دنبال حادثه ای هستم که برای کشورم و مردم کشورم اتفاق افتاده باشد و آمریکا، مستقیم و یا غیرمستقیم در آن نقش نداشته باشد با چند سطر پایین تر، چشمم به چند حادثه ی دیگر میخورد که باعث میشود به نبودن آمریکا در حوادث ناگوار فکر نکنم...! رهبر انقلاب با اشاره به «حمله طبس»، «تحریک صدام برای جنگ با ایران»، «حمله موشکی به هواپیمای مسافربری» و «حمله به سکوهای نفتی» نمونه هایی از جنگ نظامی آمریکا علیه ایران را برشمردند و فرمودند: «یکی دیگر از تحرکات آمریکایی های در این 40 سال، استفاده از «جنگ اقتصادی» است.» ایشان با اشاره به اینکه میگویند تحریم ها، اقدامی جدید علیه ایران است، یادآور شدند که این حرف، نوعی کلاه گذاشتن برسرخود و یا ملت آمریکاست! زیرا موضوع تحریم از ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی وجود داشته است.
برای نوشتن ادامه متن، مجبور میشوم چندین بار سطر های مختلف را بخوانم، نمی دانم از میان این همه کدام را انتخاب کنم. جملاتی را که زیرشان خط قرمز کشیده ام را چند بار میخوانم، هر کدامشان زیبایی خاص خودشان را دارند. در نهایت؛ میرسم به توصیه های آخر پدر؛ اولین آنها فراموش نکردن دشمنی با آمریکا است، در ذهنم به کسانی میخندم که هنوز فکر میکنند منظور ما از آمریکا، ملت آمریکا است.
به آخرین خط ها میرسم، بدون تردید، ناخوآگاه لبخند رضایت بر لبانم می نشیند، باز هم دلم پر از امید میشود برای آینده کشورم. «بدون تردید، آینده ی کشور درخشان و به مراتب بهتر از امروز است و اگر ملت با همین روحیه و انگیزه پیش برود، ایران عزیز در آینده ای نه چندان دور، به اوجی میرسد که در تعاملات جهانی دست برتر را داشته باشد و جوانان، این پیشرفت عظیم را که به برکت اسلام و انقلاب ایجاد میشود، تجربه کنند.» خودکار قرمز را برمیدارم ودور کلمه ی جوانان، خط قرمز میکشم...!

شناسنامه نشریه